, sensomedical.pl
1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

SEKSUALNOŚĆ WEDŁUG LORENZA

W rozważaniach nad seksualnością człowieka bardziej użyteczne od pojęcia instynktu okazuje się pojęcie popędu seksualnego, chociaż i ono niezbyt ściśle odzwierciedla omawianą problematykę. Przez popęd rozumie się czynniki motywacyjne uwarunkowane biologiczną strukturą organizmu, powodujące formy zachowania, których celem jest zaspokojenie określonych potrzeb organizmu. Pojęcie popęd bywa zresztą używane zamiennie lub bliskoznacznie z pojęciem motywu lub potrzeby. Niektórzy używają go zamiennie nawet na określenie instynktu. Freud rozróżniał dwa zasadnicze popędy: popęd seksualny (Eros, popęd życia) i popęd śmierci (Tanatos, popęd destruktywny), który uważał za biologiczną tendencję do zniszczenia się – powrotu do miejsca i początku pochodzenia człowieka. Jung uważał libido za masę energetyczną, której manifestacją była seksualność, a która podlega prawom stałości i równoważności. Oznaczało to, że ilość energii wydzielana z ogólnej aktywności życiowej musi się przekształcić w inną formę aktywności. Popęd rozpatrywany tu jest jako ilość energii, jako suma sił biologicznych, które są pochodną wrodzonej aktywności życiowej.

Według Lorenza (1937) seksualność człowieka różni się od seksualności zwierzęcej dwiema istotnymi cechami 1) znaczną redukcją instynktownych zachowań seksualnych, a równocześnie znaczną nadwyżką popędu seksualnego oraz 2) oderwaniem się rozkoszy seksualnej od celu. jakim jest utrzymanie gatunku, na skutek czego sama ta rozkosz stała się nowym celem dla zachowań seksualnych. Różnice te sprawiają, że seksualność człowieka charakteryzuje się brakiem wyraźnej, rytmicznej aktywności seksualnej oraz wielką różnorodnością zachowań seksualnych – ponadto podlega ona kształtowaniu społeczno-kulturowemu. Im bardziej przebieg zachowań seksualnych zbliża się do podporządkowanych rozmnażaniu się, tym bardziej zachowania te stają się stereotypowe, przybliżają się do instynktownych i nie wymagają uczenia się – podobnie jak sam akt płciowy, W przeciwieństwie do tego, zachowania zmierzające jedynie do osiągnięcia rozkoszy cechują się dużą różnorodnością, przy czym mogą ulegać zmianom w rozwoju ontogenetycznym. W tym sensie w seksualności człowieka nie spotyka się wrodzonych schematów wyzwalania podniet ani wyraźnych mechanizmów instynktownych, natomiast istnieją zespoły mechanizmów popędowych, resztkowe pozostałości mechanizmów samoregulacyjnych (instynktownych) oraz daleko posunięte rozdzielenie zachowań seksualnych od procesów rozmnażania się.

About The Author

admin

Leave a Reply

Przeczytaj inne:
ZMIANY WARTOŚCIOWANIA SEKSU A REGULACJA NORMATYWNA

Seksualność ludzka różni się od zwierzęcej brakiem rytmiki (uniezależnienie od cykliczności rocznej), a więc napięcia mogą być uaktualniane licznymi bodźcami zewnętrznymi o różnej trwałości. Dojrzewanie...

Zamknij