, klimatyzacja LG, Botox pruszków
1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

POLEKOWE ZASADOWICE METABOLICZNE

Etiologia i patogeneza [2 – 4, 7, 8, 11, 13, 16, 21, 22, 25, 26]. Polekowa zasadowica metaboliczna może mieć następujące przyczyny:

– 1. Nadmierna utrata donatorów protonów, np. kwasu solnego wskutek wymiotów {wywołanych stosowaniem środków wymiotnych). Jak wiadomo powstawaniu jednej cząsteczki kwasu solnego (HC1) w komórkach okładzinowych żołądka towarzyszy wytworzenie jednej cząsteczki wodorowęglanu sodowego wchłanianego do krwi. W warunkach fizjologicznych kwas solny soku żołądkowego reaguje z wodorowęglanem sodowym soku dwunastniczego, jelitowego i żółci, wytwarzając obojętny chlorek sodowy. Utrata kwasu solnego wskutek wymiotów prowadzi do zwiększenia stężenia wodorowęglanów we krwi i powstawania zasadowicy. W jej powstawaniu bierze udział również hipokalioza (spowodowana utratą potasu wskutek wymiotów) oraz oligowolemia, aktywująca układ ronina-angiotensyna-aldosteron. Ostatnie dwa czynniki potęgują istniejącą zasadowicę, zwiększając wydalanie jonów wodorowych przez nerki.

– 2. Nadmierna utrata jonów chlorkowych z moczem wywołana stosowaniem saluretyków. W płynie pozakomórkowym i pozanaczyniowym stosunek sodu do chloru wynosi 145:115. Leki sodopędne, hamując re- sorpcję zwrotną sodu w postaci chlorku sodowego sprawiają, że organizm traci jony chlorkowe i sodowe w stosunku 1 : 1. Prowadzi to nieuchronnie do hipochloremii. Stężenie jonów wodorowęglanowych we krwi zwiększa się w celu zachowania elektroobojętności płynów ustrojowych i powoduje zasadowicę, W jej powstawaniu biorą również udział hipokalioza oraz wtórny hiperaldosteronizm, wywołany oligowolemią.

– 3. Nadmierna podaż zasad, np. wodorowęglanu sodowego lub węglanu wapniowego (zespól Burnetta – p. Polekowa hiperkalcemia), cytrynianu, mleczanu sodu lub octanu sodu (np. u chorych dializowanych). Trzy ostatnie związki, spalając się w organizmie są źródłem wodorowęglanu sodowego.

– 4. Niedostateczna podaż potasu (długotrwale odżywianie pozajelitowe płynami nie zawierającymi potasu).

– 5. Nadmierna utrata potasu przez przewód pokarmowy. Utrata potasu przez przewód pokarmowy często jest następstwem stosowania leków wymiotnych, środków przeczyszczających lub wynikiem zespołów polekowych wadliwego wchłaniania (np. po stosowaniu antybiotyków, zwłaszcza neomycyny).

– 6. Nadmierna utrata potasu przez nerki (po stosowaniu saluretyków, wyciągów z lukrecji, DOC, aldosteronu lub glikokortykosteroidów).

About The Author

admin

Leave a Reply

Przeczytaj inne:
Obojnactwo rzekome

Rozwój narządu rodnego w kierunku męskim czy żeńskim podlega (szeroko cytowanemu w piśmiennictwie) prawu Josta, opracowanemu w 1953 r. i stwierdzającemu, że u ssaków rozwój...

Zamknij