, zdrowy styl życia
1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Pochodne fenotiazyny

Działanie niepożądane. W większości publikacji podaje się, że skutki niepożądane przy podawaniu tolbutamidu występują najrzadziej i dotyczą 0,8% osób leczonych, nieco wyższe odsetki podaje się dla chloro- propamidu i glibenklamidu, przy czym w większości przypadków są to skutki o bardzo małym znaczeniu klinicznym.

Zespoły objawów. Działanie niepożądane hipoglikemizujących pochodnych sulfonylomocznika obejmuje wiele zespołów objawów o różnym znaczeniu klinicznym.

Zespół rumieniopodobny. Pochodne sulfonylomocznika w znacznych odsetkach przypadków powodują występowanie nietolerancji etanolu. Picie alkoholu u ok. 10-15% osób przyjmujących tolbutamid lub acetoheksamid oraz u ok, 15-25% osób leczonych chloropropa- midem wywołuje zaczerwienienie skóry, ból głowy, nudności, wymioty, częstoskurcz i wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Zespoły gastroenterologiczne. Obejmują one przemijające dolegliwości, jak brak apetytu, uczucie metalicznego smaku, wzdęcia. U osób po resekcji żołądka działanie pochodnych sulfonylomocznika może być przyspieszone. Od dawna przedmiotem obserwacji jest problem działania uszkadzającego wątrobę przez pochodne sulfonylomocznika. U ok. 10% osób długotrwale leczonych chloropropamidem, lub też meta- albo acetoheksamidem pojawia się przedłużenie czasu wydalania bromo- sulfoftaleiny, zwiększenie stężenia fosfatazy zasadowej w surowicy krwi. Obserwowano także powstawanie limfocytarnych nacieków ziarninowych wokół drobnych naczyń krwionośnych w wątrobie. Opisano pojedyncze przypadki żółtaczki cholestatycznej, prawdopodobnie związanej z przyjmowaniem chloropropamidu.

About The Author

admin

Leave a Reply

Przeczytaj inne:
ZMIANY WARTOŚCIOWANIA SEKSU A REGULACJA NORMATYWNA

Seksualność ludzka różni się od zwierzęcej brakiem rytmiki (uniezależnienie od cykliczności rocznej), a więc napięcia mogą być uaktualniane licznymi bodźcami zewnętrznymi o różnej trwałości. Dojrzewanie...

Zamknij