, kolonoskopia w znieczuleniu ogólnym
1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

CZYNNIKI WYZNACZAJĄCE ZACHOWANIE SEKSUALNE CZŁOWIEKA CZĘŚĆ 2

Cechą charakterystyczną zachowania jest jego ukierunkowanie na pewien efekt końcowy, czyli cel (np. uzyskanie satysfakcji seksualnej). Tym samym cel staje się standardem samoregulacji, a zachowanie jest tak regulowane, aby uzyskać wyznaczony efekt końcowy. Regulacja zachowania u człowieka jest jednak procesem o tyle skomplikowanym, że często obejmuje nie tylko działania podjęte w celu realizacji celu, ale także regulację samych celów (Lewicki, 1969). W zależności od warunków zewnętrznych i wewnętrznych człowiek dąży do różnych celów, zmienia je, dokonuje korekty, ustala ich hierarchię ważności i kolejność realizacji. Najbardziej wartościowe formy zachowań człowieka związane są z optymalnym poziomem aktywizacji organizmu, pełną świadomością działania, pozwalającą na poprawne kierowanie swoim zachowaniem (Tomaszewski, 1966). Każde jednak zachowanie jest funkcją dwóch rodzajów czynników: sytuacyjnych i osobowościowych. Stopień determinacji zachowania przez każdy z tych czynników może być różny, ale trudno wyobrazić sobie takie zachowanie, w którym sytuacja albo osobowość nie miałyby żadnego, chociażby najmniejszego znaczenia. Lewicki (1969) rozpatruje zachowanie jako funkcję czterech czynników, z których trzy pierwsze mieszczą się w pojęciu sytuacji (zewnętrznej i wewnętrznej), a czwarty oznacza wpływ osobowości. Zależność tę wyznaczono formułą:

R=f(S, A, W, O), gdzie R – jest symbolem zachowania (reakcja), S – zespołem bodźców zewnętrznych (stimulus), A – „podźwiękiem” po poprzednich sytuacjach (antecedent), W – oznacza bodźce wewnętrzne, a O – osobowość.

About The Author

admin

Leave a Reply

Przeczytaj inne:
Sztuczne zapłodnienie

Sztuczne zapłodnienie jest zagadnieniem, które dotąd nie zostało dostatecznie opracowane. W szczególności, mimo zachęcających doświadczeń ze świata zwierzęcego, brak jest danych statystycznych, które przemawiałyby bezwzględnie...

Zamknij